پیش از انجام عمل اندیشه ایست

استاد جلسه را با ذکر چند نکته انضباطی و همچنین یادآوری نوشتن سی دی های آموزشی برای جلسۀ بعدی، بدین شرح آغاز نمودند: ابتدا به ضرورت داشتن انضباط در نوشتن گزارش ها اشاره کرده و در ادامه به بیان اهمیت مطالعه و برنامه ریزی جهت حضور در لژیون پرداختند و اذعان داشتند که تدارک و برنامه ریزی پیش از انجام هر کاری مهم و ضروری است. همانطور که آقای مهندس دژاکام می فرماید: وقتی یک مدیر نمی تواند برنامه زمان بندی سخنرانی خود را تدوین نماید چگونه می تواند کل کارهای روزمره خود را مدیریت نماید. این مهم یک پیام در درون خود دارد و آن درست انجام دادن هر کاری است. وقتی ما یک کار را نمی توانیم به درستی انجام دهیم، کل مجموعه فعالیت های خود را به درستی انجام نخواهیم داد.

این موضوع خیلی اهمیت دارد؛ یک وعده غذای خود را می توانید در حال راه رفتن بخورید یا اینکه بهتر است با تدارک جزئیات و همراه خانواده دور میز نشسته و غذایتان را میل کنید؟ محتوای غذا اصلاً اهمیت ندارد. چگونگی انجام عمل در اینجا مهم می باشد. تفاوت رسول خدا با یک آدم عادی منهای علوم آسمانی در چیست؟ در همین جزئیات روزمرگی است.

شما وقتی به تفاوت این دو دقت کنید متوجه نکات بسیار مهم و ارزشمندی خواهید شد و تفاوت ابلیس و فرشته وحی در همین است. تفاوت انسان بزرگ و فرهیخته با یک انسان دون شأن در اینجاست.

بعضاً از علما در خصوص مسائل خیلی جزیی مربوط به واجبات دین سؤال می شود؛ مثلاً در خصوص خواندن نماز، مهم این است که شما نماز را بخوانی! شما بیدار شوی و وضو بگیری و رو به قبله بایستی! فقط بیدار شو و نماز را بخوان. اصلاً پا را فراتر می گذارم شما سر به سجده گذار و در تلاش باش که این فعل را انجام دهی، جزئیاتش مهم نیست. در آن زمان بایست و فقط سجده کن!

نقطه تحمل بدست می آید اگر عقلی در سرمان باشد تا کجا تحمل کنیم و چقدر! اگر بخواهیم این موضوع را شرح دهیم دوباره باید برویم سراغ فلسفه عمل سالم و به ظاهر نیک! یک جایی و یک مواردی اصلاً نباید تحمل کرد و یک زمانی، آنقدر باید تحمل کرد تا چند صد تکه شویم. چه کسی و چه چیزی این تفاوت را می تواند تشخیص می دهد؟ دانایی ما. یک خاری در پایتان رفته، آیا باید تحمل کرد یا در اولین فرصت آن را درآورد؟

ترک و درمان اعتیاد دقیقاً تفاوتش در اینجاست! انسان در مسیر درمان تحمل می کند برای رسیدن به یک نقطه اتکا. شما وقتی در درمان هستی وقتی، پله های مصرف داروی خود را کم می کنی و حالت خراب می شود، آگاهانه تحمل می کنی چون این بازی در آگاهی است. ولی زمانی که درد دندان داری نباید تحمل کنی چون عفونت به کل بدن شما سرایت کرده و صدمه خواهند زد.

کل پروتکل ها و وادی ها برای همین درس و نکته است. یک کشاورز از لحظه ای که گندم را در زمین می کارد چرا 10 ماه تحمل می کند. و در این مدت با صبر و حوصله تمام به آبیاری، کود دادن، سم پاشی و آبیاری زمین می پردازد؟ چون پروتکل برداشت برای او تعریف شده است.

بنده یک سوال دارم: اگر نمی دانستیم برای انجام کارهایمان به چه مقدار زمانی نیاز داریم چه بلایی سرمان می آمد؟

جهان، جهان بدون حساب و کتابی می شد و سنگ روی سنگ بند نمی شد. پیش می آید که کسانی به کنگره می آیند و به آنها گفته می شود 10-11 ماه زمان می برد طول درمانشان و به آشوب کشیده می شوند و فریاد میزنند که چه خه خبر است! همچنان که خود من هم از این قاعده مستثنی نبودم. اما وقتی فهمیدم آرام شدم. در اکثر مشکلات و در مسیر آنها، آشوب و مشکل مربوط به آن نقاطی است که ما زمان حل شدن آنها را نمی دانیم. وقتی نمی دانیم که چه زمان به نتیجه می رسیم، در نتیجه به آشوب کشیده خواهیم شد.

دانایی ما را به درک پروتکل هر چیزی سوق می دهد. وقتی درکی از این نکته خیلی مهم بدست می آوریم دیگر دچار بحران نخواهیم شد. حال وقتی ما نمی دانیم که یک کاری در چه زمانی انجام خواهد شد، چه باید بکنیم؟ در پاسخ باید بگوییم صبر، هدف گذاری، آرامش، تفکر و اندیشه، تا آرام آرام به نتیجه برسیم.

بیش از نیمی از طلاق های دهه های گذشته ما بر می گردد به عجله و عدم رعایت مقدمات انجام ازدواج و در نظر نگرفتن پروتکل ازدواج. باید چند سال با هم در ارتباط باشند، حرف بزنند، بروند و بیایند تا به سطحی از آگاهی از یکدیگر برسند و بعد به ازدواج ختم شود.

تهیه گزارش مسافر صادق نقوی

لژیون استاد زهرایی

برچسبها: عمل, اندیشه, نقطه تحمل, زمان
کنگره 60 - درمان اعتیاد...