آگاهی و درمان

در ابتدای جلسه استاد زهرایی در مورد تعطیلات نوروز توضیحاتی فرمودند: برای خیلی از افراد سؤال پیش می آید که علت حضور سه جلسه در هفته برای رهجویان، کنترل افراد و جلوگیری از مصرف احتمالی مواد بوده است. در صورتی که طبق فرمایشات جناب مهندس دژاکام در مکاتبات با انجمن ها و دانشگاه های خارج از کشور، اعتقاد ما بر تغییر مکان و شرایط اجتماعی مصرف کننده برای قطع و رهایی کامل از مصرف نیست؛ بلکه تغییر تفکر مصرف کننده و دیدگاه آن نسبت به مواد مخدر و افزایش آگاهی افراد نسبت به این مسئله است. با آموزش ها و حضور مداوم در جلسات، دانش و آگاهی رهجویان باید به سطحی برسد که اگر رهجو در مکان و یا شرایط مصرف مواد قرار گرفت، با تفکر و نگرش نو نسبت به مواد مخدر به آن بی اعتنا باشد.

این سؤال پیش می آید که آیا ما نباید نسبت به مصرف احتمالی مواد توسط رهجویان در ایام تعطیل نگران باشیم؟ به گفته استاد: نباید نگران بلکه باید هوشیار بود. یکبار اشتباه کردن برای هر فرد به دلیل نا آگاهی نسبت به انجام عمل و خطرات آن قابل قبول و بخشش است، اما تکرار اشتباه با آگاهی نسبت به خطرات و عواقب آن غیر قابل قبول میباشد.

اگر فردی که مدتی در کنگره تحت آموزش و درمان بوده و در اواسط راه کنگره را ترک کرده، مجدداً مصرف مواد را آغاز کند؛ با توجه به آگاهی و دانش نسبی کسب کرده در کنگره مطمئناً نمی تواند لذت قبل را از مصرف مواد تجربه کند. برای مثال: اگر فردی خواندن و نوشتن را بیاموزد خواه ناخواه اگر با نوشته ای مواجه شود قطع به یقین متن نوشته را خواهد خواند.

به نظر بنده انسانها جایزالخطا نیستند بلکه مختار به خطا هستند. جایزالخطا بودن اشاره به کامل نبودن انسان است که بر حسب ناآگاهی مرتکب اشتباه میشود. در کنگره اسرار به ترک مواد و یا حضور در جلسات وجود ندارد بلکه راه رهایی از مواد و آموزش های جهان بینی در اختیار رهجو قرار داده میشود. حال این رهجو است که مختار به انتخاب راه درست یا نادرست میباشد.

اگر رهجوی سفر دومی حال خوبی نداشته و اختلالاتی در وجود خود احساس کند، یقیناً در سفر اول خود به درستی پروتکل درمان و مصرف دارو را رعایت نکرده است. همین مسئله باعث ایجاد اختلال در بدن با وجود رهایی از مصرف مواد میشود.

در مورد پروتکل درمان در مصرف او تی؛ مدت درمان و مصرف دارو به طور میانگین 10 ماه و حد اکثر 11 ماه میباشد. البته این شرایط برای افرادی که مبتلا به بیماری های خاصی بوده و همزمان مشغول مصرف دارو نیز هستند در شرایط خاص مدت درمان حداکثر تا 14 ماه می تواند به طول بیانجامد.

برای مثال: فردی به پزشکی مراجعه میکند و پزشک تشخیص افسردگی در فرد بیمار را داشته و برای مدت مشخصی دارو تجویز میکند. اما بیمار به خواست خود برای مدت طولانی مصرف دارو را ادامه داده و این مسئله ممکن است اثرات سوء برای بیمار داشته باشد. اگر دانش رهجو یه طور نسبی به درجه ای از تعادل برسد، قادر به تشخیص جهان درون هر نوع مواد مخدر خواهد بود. در قدم اول پایه و بنیان، جسم و دارو و سپس جهان بینی می باشد.

تهیه گزارش-مسافر صادق نقوی

لژیون استاد زهرایی

برچسبها: درمان, درمان اعتیاد, کنگره 60, آگاهی و هوشیاری, لژیون استاد زهرایی
کنگره 60 - درمان اعتیاد...